Klejenie żylaków to nowoczesna metoda stosowana w chirurgii naczyniowej do leczenia niewydolności żylnej i żylaków kończyn dolnych. Zabieg polega na zamknięciu niewydolnej żyły przy użyciu specjalnego kleju medycznego wprowadzanego za pomocą specjalnego systemu do naczynia pod kontrolą USG Doppler.
Metoda ta pozwala ograniczyć objawy choroby żylnej takie jak ból nóg, obrzęki, uczucie ciężkości, pieczenie czy widoczne poszerzone żyły. W wielu przypadkach umożliwia również szybki powrót do codziennej aktywności.
Klejenie żylaków zawsze poprzedza konsultacja chirurga naczyniowego oraz badanie USG Doppler żył, które pozwala ocenić przyczynę problemu i dobrać odpowiednią metodę leczenia.
Klejenie żylaków stosowane jest u pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną oraz niewydolnością dużych pni żylnych, najczęściej żyły odpiszczelowej lub odstrzałkowej. Objawy choroby żylnej często rozwijają się stopniowo i przez długi czas mogą być bagatelizowane.
Do najczęstszych wskazań do zabiegu klejenia żylaków należą:
Pierwsza konsultacja rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu medycznego dotyczącego objawów, przebytych chorób, stylu życia oraz ewentualnych wcześniejszych zabiegów wykonywanych na żyłach.
Następnie wykonywane jest USG Doppler żył kończyn dolnych, które pozwala:
Badanie jest bezbolesne i nie wymaga specjalnego przygotowania. Na podstawie wyniku lekarz przedstawia możliwe opcje terapii oraz omawia dalsze postępowanie.
Zabieg klejenia żylaków to nowoczesna, małoinwazyjna metoda leczenia niewydolności żylnej wykonywana pod kontrolą USG Doppler. Procedura polega na zamknięciu niewydolnej żyły przy użyciu specjalnego kleju medycznego podawanego do wnętrza naczynia za pomocą cienkiego cewnika.
Procedura obejmuje najczęściej:
Klejenie żylaków jest jedną z nowoczesnych metod leczenia przewlekłej niewydolności żylnej, stosowaną u pacjentów z niewydolnością dużych pni żylnych. Zabieg pozwala zamknąć chorą żyłę w sposób małoinwazyjny, bez konieczności wykonywania klasycznych nacięć chirurgicznych. Dzięki zastosowaniu specjalnego kleju medycznego możliwe jest skuteczne wyłączenie niewydolnego naczynia z krążenia oraz skierowanie przepływu krwi do zdrowych żył.
Wielu pacjentów decyduje się na klejenie żylaków ze względu na krótki czas zabiegu, możliwość szybkiego powrotu do codziennych aktywności oraz ograniczenie dolegliwości związanych z chorobą żylną, takich jak uczucie ciężkości nóg, obrzęki czy ból kończyn dolnych. Metoda ta znajduje zastosowanie w nowoczesnej flebologii i chirurgii naczyniowej jako jedna z technik leczenia niewydolności żylnej pod kontrolą USG Doppler.
5.0 – Opinie pacjentów w serwisie Google





Pacjenci zgłaszający się na konsultację z powodu żylaków często pytają o przebieg zabiegu klejenia żył oraz o to, kiedy taka metoda leczenia może być stosowana. Poniżej znajdują się odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące klejenia żylaków, diagnostyki USG Doppler oraz leczenia niewydolności żylnej.
Klejenie żylaków może być stosowane u pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną oraz niewydolnością dużych pni żylnych, najczęściej żyły odpiszczelowej lub odstrzałkowej. O tym, czy metoda będzie odpowiednia, decyduje przede wszystkim wynik badania USG Doppler żył kończyn dolnych oraz indywidualna ocena układu żylnego.
Nie zawsze. Wybór metody leczenia zależy od obrazu choroby, przebiegu niewydolnej żyły oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Zabieg jest małoinwazyjny i w wielu przypadkach wykonywany jest przy minimalnym dyskomforcie dla pacjenta.
Procedura trwa zazwyczaj kilkadziesiąt minut, jednak dokładny czas zależy od rozległości zmian w układzie żylnym.
Choroba żylna ma charakter przewlekły. Leczenie usuwa niewydolne naczynia, jednak w przyszłości mogą pojawić się zmiany w innych żyłach, dlatego ważne są kontrolne wizyty u chirurga naczyniowego.
Jeżeli obserwujesz żylaki kończyn dolnych, obrzęki nóg, uczucie ciężkości kończyn, ból łydek lub inne objawy przewlekłej niewydolności żylnej, warto skonsultować się ze specjalistą i wykonać USG Doppler żył kończyn dolnych w celu oceny, czy klejenie żylaków może być odpowiednią metodą leczenia. Dokładna diagnostyka ultrasonograficzna pozwala określić przebieg niewydolnych żył, ocenić obecność refluksu żylnego oraz dobrać najskuteczniejszą metodę terapii dopasowaną do stanu układu żylnego pacjenta.