2026-06-29

Żylaki na udach to trwale poszerzone, płytko położone naczynia żylne, które z łatwością można dostrzec tuż pod powierzchnią skóry. Wypukłe, zdeformowane naczynia to nie tylko defekt estetyczny – to objaw przewlekłej niewydolności żylnej, schorzenia dotykającego nawet 60% dorosłych. Z wiekiem, gdy naczynia krwionośne tracą swoją elastyczność, ryzyko rozwoju żylaków rośnie.
Do głównych przyczyn powstawania żylaków na udach należą:
Rozwój przewlekłej niewydolności żylnej to proces wieloczynnikowy, który rzadko wynika z tylko jednej przyczyny. Do najważniejszych czynników ryzyka należą:
Utrudniony powrót krwi z kończyn dolnych szybko staje się widoczny na skórze. Poszerzone żyły są nie tylko widoczne, ale i tkliwe – nierzadko bolą nawet przy lekkim dotyku.
Dolegliwości nasilają się zazwyczaj wieczorem, stając się szczególnie uciążliwe po całym dniu siedzenia lub stania. Towarzyszy im często obrzęk, uporczywy świąd oraz uczucie napięcia skóry.
Gdy ból i obrzęki utrudniają codzienne funkcjonowanie, należy skonsultować się z flebologiem lub chirurgiem naczyniowym. Wyniki diagnostyki obrazowej klasyfikuje się zazwyczaj według międzynarodowej skali CEAP, która dzieli stopień zaawansowania choroby na siedem poziomów (C0-C6).
Akronim CEAP określa cztery kluczowe parametry analizowane podczas diagnozy:
Dzięki tej skali lekarz zyskuje pełny obraz sytuacji i może precyzyjnie określić mechanizmy powstawania zmian. Obiektywna klasyfikacja ułatwia również monitorowanie postępów leczenia.
Sposób leczenia zależy od stopnia niewydolności żylnej. W początkowych stadiach zaleca się leki flebotropowe oraz profilaktykę:
W bardziej zaawansowanych stadiach konieczne są zabiegi małoinwazyjne, takie jak ablacja termiczna, zastosowanie kleju wewnątrznaczyniowego czy miniflebektomia.
Podstawą leczenia zachowawczego jest kompresjoterapia, czyli codzienne noszenie odpowiednio dobranej odzieży uciskowej (rajstop bądź pończoch). Warto jednak pamiętać, że wyroby uciskowe są najskuteczniejsze w połączeniu z regularną dawką umiarkowanego ruchu.
Gdy leczenie zachowawcze nie przynosi wystarczających efektów, na podstawie badania USG Doppler specjaliści kwalifikują pacjenta do zabiegów małoinwazyjnych, które nie wymagają nacięć chirurgicznych:
|
Metoda |
Wskazania |
Mechanizm działania |
Główne zalety |
|
Większe, niewydolne pnie żylne. |
Trwałe zamknięcie źródła refluksu od wewnątrz za pomocą lasera. |
Eliminacja przyczyny schorzenia u źródła, krótka rekonwalescencja. |
|
|
Mniejsze zmiany i poskręcane żyłki. |
Iniekcja preparatu (płyn/pianka) wywołującego kontrolowane zwłóknienie. |
W pełni bezpieczna alternatywa chirurgii, po której naczynie wchłania się samoistnie. |
Decyzję o klasycznym zabiegu chirurgicznym podejmuje się zazwyczaj w bardzo zaawansowanych stadiach choroby. Przebieg zabiegu jest zawsze planowany indywidualnie na podstawie dokładnego badania USG Doppler. Podczas operacji chirurdzy zazwyczaj łączą dwie sprawdzone techniki:
Nieleczona przewlekła niewydolność żylna prowadzi do poważnych zaburzeń krążenia i groźnych powikłań, takich jak:
Pilnej konsultacji lekarskiej wymagają objawy świadczące o szybkim postępie choroby, m.in.:
Należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe w przypadku wystąpienia objawów zagrażających życiu, takich jak:
W takich sytuacjach szybka pomoc medyczna jest kluczowa dla zapobiegania groźnym i trwałym powikłaniom.
Zweryfikowane przez:

Jestem lekarzem specjalistą chirurgii ogólnej oraz chirurgii naczyniowej, flebologiem. W swojej praktyce zajmuję się diagnostyką i leczeniem zarówno chorób układu żylnego i tętniczego, jak i wybranych schorzeń wymagających interwencji chirurgicznej.